Internationaal Instituut voor Fysica en Chemie

Het Internationaal Instituut voor Fysica en Chemie (of Internationaal Solvay Instituut) werd in 1912 opgericht door Ernest Solvay in Brussel om meer inzicht te verkrijgen in de chemie en de fysica. Om dit doel te bereiken werden er conferenties over chemie en fysica georganiseerd.

Eerste conferentie (1911). Staand (L-R): Robert Goldschmidt, Max Planck, Heinrich Rubens, Arnold Sommerfeld, Frederick Lindemann, Maurice de Broglie, Martin Knudsen, Friedrich Hasenöhrl, Georges Hostelet, Edouard Herzen, James Jeans, Ernest Rutherford, Heike Kamerlingh Onnes, Albert Einstein, en Paul Langevin.
Zittend (L-R): Walther Nernst, Marcel Brillouin, Ernest Solvay, Hendrik Lorentz, Emil Warburg, Jean Baptiste Perrin, Wilhelm Wien, Marie Curie, en Henri Poincaré.
Vijfde conferentie (1927). Bovenste rij (L-R): Auguste Piccard, E. Henriot, Paul Ehrenfest, Ed. Herzen, Théophile De Donder, Erwin Schrödinger, Jules-Émile Verschaffelt, Wolfgang Pauli, Werner Heisenberg, Ralph Howard Fowler, Léon Brillouin
Middelste rij (L-R):Peter Debye, Martin Knudsen, William Lawrence Bragg, Hendrik Anthony Kramers, Paul Dirac, Arthur Compton, Louis de Broglie, Max Born, Niels Bohr
Voorste rij (L-R):Irving Langmuir, Max Planck, Marie Curie, Hendrik Lorentz, Albert Einstein, Paul Langevin, Ch. E. Guye, Charles Thomson Rees Wilson, Owen Willans Richardson

. . . Internationaal Instituut voor Fysica en Chemie . . .

In 1911 organiseerde Solvay voor het eerst een conferentie over radioactiviteit en kwantummechanica. In 1912 stichtte Solvay het Internationaal Instituut voor Fysica en in 1913 volgde het Internationaal Instituut voor Chemie. Het doel was om het wetenschappelijk onderzoek te promoten. Men wilde dus meer kennis vergaren over fysica en chemie zonder daarbij andere gebieden van de wetenschap uit te sluiten. In 1970 smolten deze twee instituten samen tot het Internationaal Instituut voor Fysica en Chemie. Het instituut is gelegen in Brussel.

Het Solvay Instituut steunt de wetenschap door toelagen te verlenen aan Belgische wetenschappers, beurzen te geven aan bijzondere studenten, grote toelagen te verlenen aan buitengewone Belgische of buitenlandse wetenschappers, maar de belangrijkste bijdrage is de organisatie van de beroemde Solvay-conferenties. In totaal zijn er 23 bijeenkomsten geweest over fysica en 21 over chemie. Er worden ook tal van activiteiten georganiseerd zoals workshops, publieke lezingen en colloquia.

Meer over de conferenties op Lijst van Solvayraden

De Solvay-conferenties zijn meer dan waarschijnlijk de meest bekende conferenties van chemie en fysica ter wereld. Al vanaf het begin komen er de beroemdste wetenschappers naartoe. Zonder deze conferenties zou de wereld van vandaag er waarschijnlijk anders hebben uitgezien. De basis van het enorme succes is de organisatie. Een wetenschappelijk comité heeft de leiding over de keuze van het thema en de voorzitter. Je mag alleen aan de conferentie meedoen als je een uitnodiging hebt ontvangen. Buiten de genodigden die gekozen zijn door de voorzitter, mogen ook enkele Belgische wetenschappers die onderzoek voeren naar hetzelfde onderwerp als dat van de bijeenkomst, als toehoorders de conferentie bijwonen.

. . . Internationaal Instituut voor Fysica en Chemie . . .

Dit artikel is afkomstig van de website Wikipedia. Het originele artikel kan een beetje worden ingekort of gewijzigd. Sommige links zijn mogelijk gewijzigd. De tekst is gelicentieerd onder “Creative Commons – Attribution – Sharealike” [1] en een deel van de tekst kan ook worden gelicentieerd onder de voorwaarden van de “GNU Free Documentation License” [2]. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn. Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met onze juridische pagina’s . Weblinks: [1] [2]

. . . Internationaal Instituut voor Fysica en Chemie . . .

Previous post The Lords of Salem
Next post Vinlandkaart